
Gruzja po raz pierwszy: polisa, trasa, transport i jedzenie
Do Gruzji lecisz z Polski kilka godzin i lądujesz w Tbilisi albo w Kutaisi. Na pierwszy raz wystarczy tydzień, najlepiej dziesięć dni: stolica, góry przy Kazbeku i winnice Kachetii. Morze w Batumi i Swanetię zostaw na kolejny wyjazd, bo w tydzień się nie zmieszczą.
Formalności przed wylotem
Polacy wjeżdżają do Gruzji bez wizy i mogą zostać w niej do roku. Dowód osobisty wystarcza tylko przy locie prosto z Polski albo z innego kraju Unii. Przy przesiadce poza Unią potrzebny jest paszport. Weź go zawsze, także gdy lecisz bez przesiadki.
Od 1 stycznia 2026 roku turyści wjeżdżający do Gruzji muszą mieć ubezpieczenie zdrowotne i od następstw nieszczęśliwych wypadków. Polisa ma obejmować cały pobyt, mieć sumę co najmniej 30 000 GEL i być wystawiona po angielsku lub po gruzińsku. Wydruk albo plik w telefonie miej przy sobie na granicy. Brak polisy grozi karą finansową. Szczegóły podaje komunikat ambasady RP w Tbilisi.
Leki weź w oryginalnych opakowaniach. Niektóre preparaty sprzedawane w Polsce bez recepty Gruzja traktuje jak środki odurzające, więc sprawdź swoje przed wyjazdem. Nie planuj też wjazdu do Abchazji ani do Osetii Południowej. Wjazd tam od strony Rosji jest według prawa gruzińskiego nielegalny.
Od listopada 2024 roku w Tbilisi odbywają się duże demonstracje polityczne, głównie przed parlamentem przy alei Rustawelego. Ministerstwo Spraw Zagranicznych radzi unikać miejsc wystąpień publicznych i masowych zgromadzeń. Omijaj je, nawet jeśli wyglądają spokojnie, i przed wylotem sprawdź aktualny komunikat dla podróżujących do Gruzji.
Kiedy jechać
Najprzyjemniej jest późną wiosną i wczesną jesienią. W Tbilisi jest wtedy ciepło, ale nie upalnie, a w Kachetii jesienią trwa winobranie. Lipiec i sierpień w stolicy bywają gorące. W górach to za to najlepszy czas na wędrówki.
Zimą Gruzińska Droga Wojenna bywa zamykana z powodu śniegu i zagrożenia lawinowego. Jeśli jedziesz w tym czasie do Stepancmindy, sprawdzaj komunikaty dzień wcześniej i miej w planie dzień zapasu.
Plan na pierwszy tydzień
Tbilisi to dwa, trzy dni. Chodź po starym mieście, wjedź kolejką linową do twierdzy Narikala i zejdź do dzielnicy łaźni siarkowych. W łaźni możesz wynająć prywatną salkę na godzinę. Wieczorem spaceruj po Starym Mieście i nad Kurą. Aleję Rustawelego, przy której stoi parlament, omijaj w dni demonstracji.
Mccheta leży tuż obok stolicy i wystarczy na nią pół dnia. To dawna stolica kraju, z katedrą Sweti Cchoweli i klasztorem Dżwari na wzgórzu.
Potem jedziesz Gruzińską Drogą Wojenną na północ, do miejscowości Stepancminda pod Kazbekiem. To około trzech godzin jazdy przez przełęcze. Z miasteczka wejdziesz pieszo do cerkwi Cminda Sameba, która stoi na zboczu powyżej 2100 metrów. Podejście zajmuje półtorej do dwóch godzin, a na górze jest zimniej, niż sugeruje dolina.
Na koniec Kachetia na wschodzie: winnice, klasztory i miasteczko Signagi na wzgórzu. Tu najlepiej zostać na noc u gospodarzy, którzy robią własne wino.
Jak się poruszać
Między miastami jeżdżą marszrutki, czyli małe busy. Odjeżdżają z dworców, często gdy się zapełnią, a nie o stałej godzinie. Są tanie i jadą szybko, czasem za szybko.
W Tbilisi taksówkę zamawiasz przez aplikację. Unikasz wtedy targowania się o cenę na ulicy. Do miejsc trudnych do dojechania wynajmij kierowcę na cały dzień. Cenę ustal przed wyjazdem.
Samochód możesz wynająć, ale styl jazdy w Gruzji jest ostry, a na drogach w górach spotkasz krowy, owce i dziury. Jeśli prowadzisz pierwszy raz za granicą, wybierz kierowcę.
Co zjeść i wypić
Chaczapuri to placek z serem w wielu odmianach. Najbardziej znane jest adżarskie, w kształcie łódki, z jajkiem i masłem na środku. Chinkali to duże pierogi z bulionem w środku. Trzymasz je za ogonek, nadgryzasz, wypijasz bulion, a ogonka nie jesz.
Spróbuj też lobio, czyli gulaszu z fasoli, bakłażana z pastą orzechową i pchali z warzyw i orzechów. Na drogę kup czurczchelę: orzechy na sznurku zanurzone w zagęszczonym soku z winogron.
Gruzińskie wino dojrzewa tradycyjnie w glinianych naczyniach zakopanych w ziemi, nazywanych kwewri. Ta metoda jest wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. Uważaj na czaczę, czyli winogronową wódkę. Gospodarze nalewają jej chętnie i dużo.
Jeśli trafisz na supra, czyli gruzińską ucztę, toasty wznosi tamada, gospodarz stołu. Mówi długo, a po każdym toaście pije się do dna. Możesz pić mniej. Wystarczy powiedzieć to na początku i trzymać się tego do końca.
Pieniądze i język
Płacisz w lari. W miastach kartą zapłacisz prawie wszędzie, w górach i u gospodarzy potrzebna jest gotówka. Wypłacaj ją z bankomatów w Tbilisi, zanim pojedziesz dalej. Poza Unią roaming bywa drogi, więc przed wylotem zajrzyj do tekstu o internecie w podróży.
Gruzini piszą własnym alfabetem. Bez nauki go nie odczytasz. Starsi ludzie zwykle mówią po rosyjsku, młodsi często po angielsku. Na początek wystarczą dwa słowa: gamardżoba, czyli dzień dobry, i madloba, czyli dziękuję.
Przed wylotem zajrzyj jeszcze do dwóch tekstów. Na podejście pod Kazbek przyda się lista z tekstu o sprzęcie na szlak dla początkujących, a apteczkę spakujesz według tekstu o apteczce podróżnika.
Polisę kup od razu, razem z biletem lotniczym. Sprawdź w niej sumę, okres ochrony i to, czy obejmuje wędrówki w górach.
- Gruzja
- Kaukaz
- Tbilisi


